Bańska Szczawnica (Schemnitz, Selmecbánya) to
wyjątkowe i słynne miasto. Jego sława wzięła się od złoży srebra - według
legendy odkrytych na wzgórzu Glanzberg przez biednego hodowcę kóz.
Bańska Szczawnica należy do najstarszych miast w Europie
Środkowej. Przywileje miejskie otrzymała nie później niż w 1238 r. Miejska
pieczęć z r. jest najstarszą
miejską pieczęcią, na której pojawiły się narzędzia górnicze. Rok 1627 r. to przełomowy
moment w światowym rozwoju technologicznym - wtedy to właśnie po raz pierwszy w
Bańskiej Szczawnicy w Hornej Bieberovej użyto z powodzeniem prochu w
górnictwie.
Największy dobrobyt miasto osiągnęło w II poł. XVIII w.,
gdy dzięki osiągnięciom technologicznym i naukowym, wzrosła opłacalność wydobycia
złota i srebra. Przyczynili się do tego wspaniali naukowcy S. Mikovíni, M.
K. Hell i jego syn J. K. Hell.
Na podstawie dekretu Marii Teresy z 1762 r. powołano
w B. Szczawnicy Akademię Górniczą, która była pierwszą wyższą uczelnią
techniczną na świecie.
10 grudnia 1993 r. B. Szczawnica została wpisana na Listę
Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Najstarsze miasto górnicze Słowacji jest położone w
południowo-środkowej Słowacji. Części miasta rozchodzą się w górę, od
malowniczej doliny do tarasowych wzgórz Glanzberg, Paradajs, Sobov, Kalvaria,
które tworzą wulkaniczne Góry Szczawnickie. Sztuczne jeziora tworzone już w 1600
r. leżą pośród wzgórz otaczających miasto. Jeziora Klinger, Stiavnica, Hodrusa,
Belian i inne zostały utworzone dla potrzeb górnictwa. Góry Szczawnickie
zostały uznane za Obszar Chronionej Natury. Jest to jedno z większych pasm
Karpat Zachodnich, Występują tu różne rodzaje skał wulkanicznych. Żyje tu wiele
gatunków owadów (m.in.120 gatunków motyli). W regionie żyje także ponad 40
gatunków ssaków. W opuszczonych jaskiniach żyje kilka gatunków nietoperzy.
Główną atrakcją tych raczej niegościnnych terenów
górskich była obecność cennych metali, głównie srebra i złota. Region był
określany terminem terra banensium (ziemia górników) już w 1156 r. B. Szczawnica
uzyskała przywileje miejskie w 1255 r. (choć możliwe, że już w 1237 r.), w
czasach, gdy nadawano pierwsze prawa miejskie w królestwie Węgierskim. Dokument
z prawami miejskimi B. Szczawnicy był używany jako wzór dla innych miast (np.
dla Bańskiej Bystrzycy w 1255 r.) .
W tych czasach jedynym ufortyfikowanym obszarem na
wielkim terenie pełnym rud był zamek położony na szczycie Glazenberga. Zamek
był siedzibą władzy królewskiej - Izby Górniczej, która kontrolowała dochody
kopalń.
Dobre wyniki gospodarcze kopalni złota i srebra
i uzyskanie przez miasto statusu Wolnego Miasta Królewskiego wpłynęły na
rozbudowę miasta. Starsze budynki sakralne zostały przebudowane w stylu
gotyckim. Miasto rozwijało się wzdłuż głównej drogi. W latach 1442-43 miasto
(kościoły, mieszczańskie domy, zamki i budynki górnicze) ucierpiały na
skutek walk o tron węgierski a także trzęsienia ziemi. Zniszczenia
spowodowały odnowienie domów mieszczańskich i budynków sakralnych,
wybudowano także nowe, m.in. ratusz, fortyfikacje miejskie, nowy kościół parafialny.
W latach 1488- 91 Mieszczanie wybudowali jednonawowy
kościół św. Katarzyny w centrum miasta. w połowie XVI w. opracowano projekt
budowy domów naokoło rynku. Sam kościół został przebudowywany w stylu późnego
gotyku w latach 1497- 1515.
Mimo dużych pokładów metali szlachetnych w regionie B.
Szczawnicy, pod koniec XV i na pocz. XVI w. wydobycie zaczęło się
zmniejszać. Powodem był wciąż nierozwiązany problem pompowania wody oraz
spadająca wartość złota i innych kruszców na rynkach europejskich.
W XVI w. ważniejsze niż plany odbudowy rynku czy
rozbudowy miasta, stała się konieczność rozbudowy murów obronnych przed armią
turecką. Dawny kościół parafialny przebudowano na twierdzę obronną. W
zachodniej części miasta wybudowano Nowy Zamek (jako wieże obserwacyjną). Przy
głównych drogach wybudowano bramy Antol, Belian, Kammerhof, Piarg i Roxer.
Zrekonstruowano także i powiększono stare domy mieszczańskie zostały, powstały
wielkie pałace renesansowe, wybudowano biura Izby Górniczej i siedzibę
Podkomorzego.
W tym czasie kontakty miasta z innymi ośrodkami górniczymi były
zorientowane na wyszukiwanie i sprowadzenie tu specjalistów od pompowania
wody i użycia wody przy produkcji rudy. Dzięki zgromadzeniu wyjątkowych
wynalazców, jak M. K. Hell, S. Mikovini, J. K. Hell i inni, powstało wiele
wynalazków (np. system zbiorników wodnych i kanałów, maszyna do pompowania
wody) i zdołano unowocześnić produkcję i polepszyć standard wydobycia.
Zwiększyła się rola miasta jako promotora rozwoju technologicznego. B. Szczawnica
zyskała znaczenie jako najważniejsze miejsce wydobycia cennych metali w
monarchii habsburskiej. Potwierdza to otwarcie pierwszej szkoły górniczej w B. Szczwnicy
(1735 r.), podwyższonej do rangi
Górniczej Akademii (1762 r.) co sprawiło, że było to najbardziej znane miejsce
nauki i technologii górniczej.
Ten nowy
okres ekonomicznej prosperity wpłynął na wygląd miasta: starsze budynki zyskały
zdobienia barokowe, fasady zostały ujednolicone.
Podczas XVIII w. B. Szczawnica była trzecim
co do wielkości miastem Węgier. Miasto mogło poszczycić się systemem
dostarczania wody, wybrukowanymi drogami, pojawiły się nowe barokowe
i klasycystyczne budynki. Na wschodzie miasta, na nieczynnym wulkanie
Scharfenberg powstał kompleks Kalwarii (Stacje Krzyża). Centrum miasta
wzbogaciło się o kościół luterański. Imponująca barokowa kolumna autorstwa
włoskiego rzeźbiarza Stanetti przedstawia Trójcę św. Stąd także nazwa rynku (Námestie Sv. Trojice).
Wydobycie rudy zmniejszyło się pod koniec XIX w. i miasto
zaczęło stawiać na edukację. We wschodniej części miasta wybudowano w latach
1892-1912 Akademię Górnictwa i Leśnictwa otoczoną Ogrodem Botanicznym.
Jak na ironię, właśnie dzięki stagnacji
ekonomicznej miasta, nietknięty został jego kształt architektoniczny. W 1950
Bańska Szczawnica została uznana za pierwszą na Słowacji Strefę Ochrony
Urbanistycznej. Miasto jest także na liście zabytków UNESCO.
Muzeum św. Antona
5 km od miasta. Pałac - dawna wiejska posiadłość bułgarskiego cara, wystawa
sztuki i związana z myślistwem, stylowe meble.
Svaty
Anton, tel.: 6913 932
Ogród Botaniczny
Utworzony przez profesorów dawnej Akademii Leśnej na
pocz. XIX w. Widać z niego budynki słynnej Akademii Górniczej. Są tu
wielkie drzewa sekwoi.
Wybudowany w początkach XVI w., stanowi architektoniczne serce B. Szczawnicy.
Jego głównymi elementami jest Ratusz i kościół św. Katarzyny. Otoczony wspaniałymi
kamienicami, które należały do mieszczan i przedsiębiorców związanych z
górnictwem. Trudno przeoczyć kolumnę Św. Trójcy stojącą pośrodku placu. Została
postawiona w podziękowaniu za zakończenie epidemii, która wybuchła w mieście w
latach 1710-11. Początkowo miała bardzo prostą formę - dzisiejszy jej wygląd to
efekt późniejszych zmian. Jest dziełem słynnego rzeźbiarza, Dionýza
Stanetti. Na kolumnie jest siedem figur świętych - obrońców miasta
i patronów górnictwa.
Ratusz (Radnica)
Budynek, początkowo parterowy,
postawiono w XIV w. Był użytkowany na sesje rady miejskiej. Dzisiejszy
wygląd Ratusza to efekt przebudowy z lat 1787-88. W piwnicach mieściło się
miejskie wiezienie.
Kammerhof
Kammerhof to jedno
z największych kompleksów budynków miasta, pochodzi z pocz. XVI w.
Budynek był wielokrotnie przebudowywany i powiększany, dlatego nosi ślady
wszystkich stylów architektonicznych. Służył jako siedziba Izby Górniczej oraz
na biura administracji kopalń i mennic regionu dzisiejszej środkowej Słowacji.
Wieża Klopačka
Budynek przypominający wieżę
z elementami renesansowymi i barokowymi pochodzi z 1681 r. Jest
w nim dzwon wybijający godzinę, na którą górnicy wyjeżdżali do pracy. Dzwony
biły również z innych okazji: świąt, spotkań górników, pogrzebów, biły na alarm
także podczas pożarów. W XVIII w. parter budynku zmieniono na więzienie dla
górników skazanych przez Sąd Górniczy.
Stary zamek (Starý zámok)
Na pocz. XIII w. wybudowano romańską
bazylikę z trzema nawami - kościół Panny
Marii. W XV w. postawiono mur, aby chronić kościół i cmentarz obok niego.
W latach 40-tych XVI w. kościół przebudowano tak, że mógł służyć jako twierdza
broniąca przed najazdami Turków. Zburzono sklepienie nad główną nawą - pojawił
się dzisiejszy dziedziniec zamku. Potem wzmocniono mury. Kompleks budynków
Starego Zamku zawiera także kaplicę św. Michała. Ta romańska rotunda składała
się z dwóch części: górnej (carnarium), gdzie kładziono martwe ciała przed
pochówkiem, i podziemną (ossarium), gdzie przechowywano kości ze starych
grobów. Zachowały się interesujące fragmenty
XIV-wiecznych fresków na ścianach kaplicy. Pobliski bastion „Himmelreich"
również pochodzi z XIV w. i był kiedyś wiezieniem.
Kościół św.
Katarzyny(Kostol sv. Kataríny)
Późnogotycki kościół św.
Katarzyny został wybudowany w 1491 r. Jego jedyna nawa jest zwieńczona
sklepieniem w kształcie gwiazdy. Nawa otoczona jest kaplicami. Naprzeciw
kościoła jest krypta, gdzie chowano burmistrzów i słynnych obywateli
miasta. Od 1658 r. zwany „kościołem słowackim" - ponieważ gościł księży słowackich.
Kościół Wniebowzięcia Panny Marii(Kostol
Nanebovzatia panny Márie)
Pierwotnie bazylika romańska
z trzema nawami, wybudowana w latach 30-tych XIII w. Później kilkakrotnie
przebudowywana. Po pożarze (1806 r.) i rekonstrukcji kościół uzyskał
wygląd klasycystyczny. Kościół należał do zakonu dominikanów aż do 1536 r. W
latach 1575-1669 był użytkowany przez protestantów, a potem przez Jezuitów
(aż do likwidacji zakonu w 1773 r.). Zwany „kościołem niemieckim" - gościł księży
niemieckich.
Kościół ewangelicki/ Evanjelický
kostol /
Wybudowany w latach 1794-96 przez
pochodzącego z Bańskiej Szczawnicy architekta F. Siváka, zgodnie
z projektem wiedeńskiego architekta
J. Tallhera. Nie ma wieży i należy do linii budynków wzdłuż ulicy. Tylko
fasada i kopuła sygnalizują, że jest to budynek sakralny.
BramaPiargska / Piargska brána
/
Renesansowa brama została
ozdobiona w stylu barokowym w XVIII w. Została wybudowana w 1554 r. jako część
systemu fortyfikacji, składającego się z dwóch linii, który łączył murami
pojedyncze budynki. Główne drogi prowadzące do miasta były osłaniane przez 6
bram, spośród nich przetrwała jedynie Brama Piargska.
Nowy zamek/ Nový zámok /
To jeden z najbardziej
eleganckich budynków miasta. Stoi przy wjeździe do miasta. Jest to biała renesansowa
twierdza stojąca na wzgórzu Frauenberga, wybudowana w latach 1564-71, aby
obronić miasto przed ewentualnym najazdem Turków. Później twierdzę
przebudowywano, choć bez dużych zmian. Dziś jest to sześciopiętrowa budowla
z czterema bastionami. Kiedyś element miejskich murów obronnych. Zwany też
jest Zamkiem Dziewiczym, choć nazwa ta ma pochodzenie późniejsze
i pochodzi najprawdopodobniej od nazwy wzgórza, na którym stoi. Nowy Zamek
służył także jako punkt obserwacyjny.
Kalwaria/ Kalvária /
Zespół sakralnych budynków w
pięknej scenerii przyrody to wspaniały przykład ludzkiego kunsztu połączonego
z pięknem natury. Kamień węgielny pod budowę Kalwarii postawiono 14
września 1744 r. i niemal dokładnie 7 lat później kompleks był ukończony.
Cały projekt zainicjował jezuita František Perger. Kalwaria składa się
z 23 obiektów i jest prawdziwą galerią sztuki sakralnej obrazująca
ostatnie momenty życia Chrystusa.
Akademia leśnictwa i górnictwa/ Banícka a lesnícka akadémia /
W 1762 Maria Teresa ufundowała
Akademię Górniczą w Banickiej Szczawnicy - pierwszą taką uczelnię na Węgrzech.
Działała do 1919 r. i gościła wielu ważnych europejskich specjalistów. Na
jej wzór powstała Paryska Politechnika. Laboratoria chemiczne akademii były
jednymi z lepiej wyposażonych w XVIII w.
Wyszkoliła 10 tys ekspertów od górnictwa i leśnictwa, którzy potem pracowali
na całym świecie.
Sztuczne jeziora w okolicy / Tajchy /
Bańska Szczawnica słynie dziś ze
swojego unikalnego systemu wodnego sztucznych jezior - zbiorników. Zaczęto je
tworzyć na pocz. XVI w. i powstawały aż do połowy XIX w. Cały system składał się
z 60 sztucznych jezior o łącznej pojemności 7 mln m³.Jeziora
były połączone kanałami. Ponieważ okolice B. Szczawnicy nie były szczególnie
bogate w wodę, kanały pełniły bardzo pożyteczną rolę: gromadziły deszcz
i śnieg, co w efekcie powodowało akumulację wody w zbiornikach. Kanałami
woda płynęła też do maszyn górniczych. Do powstania i funkcjonowania całego
systemu sztucznych zbiorników przyczynili się eksperci i naukowcy, m. in.
Matej Kornel Hell, Jozef Karol Hell, Samuel Mikovíni. Do dziś przetrwały 23
jeziora. Najbardziej znane to: Počúvadlo, Veľká Richňavská, Klinger, Bakomi,
Veľká Vindšachtská, Veľká Kolpašská, Veľká Vodárenská, Evička.
Ogród Botaniczny(Botanická
záhrada)
Ogród o pow. 3,5 ha był ukończony w
latach 1838-61. Jego inicjatorami byli nauczyciele akademiccy R. Feistmantel,
K. Wagner, F. Illés, ľ. Fekete i E. Vadas. Ogród podzielony drogą na 2 części. W
obu częściach ogrodu zebrane są różnorodne rośliny, zarówno krajowe, jak
i egzotyczne. Jest tu łącznie ok. 250 gatunków. Można tu podziwiać m. in.
rzadkie w naszym klimacie cydry libańskie i
atlantyckie.
Muzea
Muzeum Górnicze na
powietrzu(Banské múzeum
v prírode)
Tylko 1 km
od miasta. Atrakcyjna wystawa w dawnych średniowiecznych kopalniach. Idzie się
drogą podziemną przez galerie, gdzie wydobywano złoto i srebro. Na
powierzchni wystawa architektury i maszyn górniczych.
J.K.Hella 12, Banska Stiavnica, tel. 6912 971
Wystawa górnicza -
Kammerhof
Wystawa dotyczy górnictwa, nauki o górnictwie, technologii,
edukacji na Słowacji, wspaniałościach przeszłości B. Szczawnicy.
Kammerhofská 2, Banska Stiavnica tel. 6949 414
Wystawa mineralna
Piękne minerały z całego świata. Na dziedzińcu stara
galeria górnicza.
Nám. Sv.Trojice 6, Banska Stiavnica tel. 6912 544
Stary zamek (XIII-
XVIII w.)
Perła architektury średniowiecznej. Ekspozycja sztuki
sakralnej, słynnych fajek ze Szczawnicy, kunsztu kowalstwa oraz barokowych rzeźb.
Starozámocká 11, Banska Stiavnica tel. 6949 472
Nowy zamek (dawna
twierdza)
Historyczna ekspozycja poświęcona wojnom przeciwko Turkom.
Budynek jest także znany z tego, że rozciąga się stąd przepiękny widok na
miasto.
Novozámocká 22, Banska Stiavnica tel. 6911 543
Galeria J. Kollára
Sztuka od XIII do XX w., obrazy, rzeźby.
Nám. Sv. Trojice 8, Banska Stiavnica tel. 6913 431
Pałac w Sw. Antonie
Wystawa historii sztuki
i myślistwa. Barokowo-klasycystyczny pałac wybudowano w latach 1744 -
1750. Piękna budowla należała do rodzin Coburg i Koháry, jego ostatnim
mieszkańcem był car bułgarski Ferdynand Coburg. We wnętrzach historyczne meble:
z czasów od baroku do XIX w, Wiele eksponatów należało do dawnych właścicieli
posiadłości.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie i publikowanie materiałów ze strony zabronione. Copyright by Family Cup 2008-2010. Created by INT-MEDIA
Autorem tekstów jest Aleksandra Soboń-Smyk